Benjamin zit in een tbs-kliniek. Hij kan zich niet herinneren wat hij gedaan heeft, maar aangezien iedereen hem beschuldigd heeft, zal het wel waar zijn: hij heeft twee meisjes seksueel misbruikt en een van de twee mishandeld en bijna vermoord. En zijn geheugenverlies is waarschijnlijk veroorzaakt door alle drank en drugs die hij op de desbetreffende avond tot zich genomen heeft. De rechtzaak kon maar op een ding uitlopen: tbs.
We leren Benjamin kennen op het moment dat hij al een tijdje in de kliniek zit. Terugblikken geven ons een kijkje in het leven dat hij leidde voor de noodlottige avond. Dat leven was wat de goegemeente zou omschrijven als leeg. Hij verdient bakken met geld als kunstenaar met het maken van plastic figuren. Hoewel maken, hij laat het vooral maken door anderen en is alleen het gezicht van de hele onderneming. Maar wel een gezicht dat minimaal twintigduizend euro per opdracht krijgt.
Met het feit dat hij veel voor weinig krijgt, weet hij zijn vrienden goed te sarren. De een is ook kunstenaar, maar verdient daar weinig mee. De andere werkt voor een advocatenkantoor, maar moet daar veel uren draaien. Dit weet hij zijn vrienden tot vervelens toe in te peperen.
Het leven in de kliniek verloopt voor Benjamin voorspelbaar. Hij beschrijft dit ook met veel cynisme. Sommige mede-patienten behandelt hij met medelijden, maar anderen maakt hij ook flink belachelijk. Metje is een van de andere patienten. Zij probeert op de dag voor Kerstmis altijd zelfmoord te plegen. Maar als Metje niet bezig is met het plegen van zelfmoord, probeert ze zwanger te worden. Deze twee activiteiten worden met humor en gevoel voor slapstick beschreven. Deze zwarte humor geeft vooral het begin van de roman veel vaart.
Later begint Benjamin te veranderen. Hij krijgt door dat als hij meewerkt, dat hij dan de kliniek weer uitkan en een ander leven kan beginnen. Als dat schijnt te lukken, krijgt hij een bericht dat alles weer overhoop gooit...
Meulenhoff
236 pagina's
€ 15
Gerben - Beoordeling vier sterren
Bekijk hier de trailer: