Waarom Nico Dijkshoorn ervoor gekozen heeft om zijn laatste boek Nooit ziek geweest een roman te noemen is niet geheel duidelijk. Het is van a tot z autobiografisch en alle langskomende personages worden bij naam genoemd. Nico Dijkshoorn is Nico Dijkshoorn en wordt opgevoerd als de succeshebbende columnist en televisiedichter. Zijn broers komen er in voor en dat is niet zo vreemd omdat het boek voornamelijk over hun ouders, Klaas en Nel, gaat. Het boek is op de televisie gepresenteerd als hèt onthutsende verhaal van Nico over zijn vader, maar het nu gelezen te hebben kan ik mij niet aan de indruk onttrekken dat moeder Nel er ook een rol van betekenis in speelt.
Klaas is de vader die altijd zeer nadrukkelijk aanwezig is geweest in het leven van zijn kinderen, maar op de een of andere manier toch ook weer afwezig als opvoeder.
Nico schrijft zijn relaas vanuit de wetenschap dat zijn vader in een verzorgingshuis woont en aan Alzheimer lijdt en blikt terug op de voor hem liggende periode vanaf zijn vroege jeugd.
Klaas is de man die tijdens verjaardagen de gang er in houdt en praat graag en met iedereen over zijn favoriete sport honkbal. De hoofdstukjes die Nico schrijft zijn treffend herkenbaar en variëren van leuk tot hilarisch. Hij portretteert zijn vader als een man die geen enkel empatisch vermogen bezit. Keihard wordt Klaas gefileerd. En daar maakt hij het ook naar. Een voorbeeld: een zuster van Nel komt om bij een brand en in alle zenuwen parkeert Nel haar auto tegen een boom. De tirades van Klaas hierom en zijn weigering om haar naar haar familie te brengen zijn schrijnend.
Maar wat je tussen de regels door leest is dat Klaas, ongeletterd als hij is, opkijkt naar zijn lezende zoon, maar het hoogteverschil niet weet te overbruggen. Een fraai staaltje van zelfspot beschrijft Nico tijdens een familiebijeenkomst waar een spelletje Pictionary wordt gespeeld. De twee partijen worden gevormd door Nico en zijn schoonzus aan de ene kant van de tafel en Klaas met een zoon aan de andere zijde. Met toch wel een sarcastisch genoegen kleineert Nico zijn vader over het gebrek van zijn kennis om dit spel ooit als winnaar te kunnen afsluiten. En je voelt het aankomen; het wordt Klaas te veel en wat volgt is een aantal pagina's terechtwijzing tegen de geleerde zoon. Een ommekeer in het relaas! Het zal in ieder geval leiden tot afspraken.
Op het moment dat de eerste tekenen van vergeetachtigheid zich aandienen en de ruzies tussen Klaas en Nel zich aaneenrijgen ontpopt Nooit ziek geweest zich tot een zwarte komedie. En hoezeer Nico ook terugkijkt op een afwezige vader, er is toch ook iets van liefde in te ontdekken.
Geen hartstochtelijke..., eerder een afstandelijke.
Contact
€ 18,95
247 pagina's
Ruud Aret - Beoordeling: 3½ sterren