Ted van Lieshout (1955) is schrijver van kinderboeken. In dit genre won hij menige prijs, onder andere voor de (kinder)poëziebundel Zeer kleine liefde (1999) won hij de Nienke van Hichtum-prijs. Wat hij verder schreef en publiceerde laat ik in dit betoog weg. In de bekroonde bundel lichtte Van Lieshout al een klein tipje van de sluier op van wat hem als elfjarig jongetje is overkomen. In bedekte stijl beschreef hij toen al dat hij door een volwassene seksueel is misbruikt. Ongeveer een jaar geleden, het boek Mijn meneer zal al in grote lijnen geschreven zijn geweest, kwam er een persbericht waarin dit misbruik gemeld werd. Opvallend daarbij was dat Ted van Lieshout geen enkele wrok koesterde naar de dader en hem zelfs in bescherming nam. En dit is het thema in Mijn meneer.
Het boek wordt uitgegeven als een roman. Ted speelt hierin de hoofdrol en elk hoofdstuk is een brief aan Maria. Niet de Maria als de moeder van Jezus, maar als de figuur die zich bevindt in een huisje dat reizigers vandaag de dag nog veel aantreffen in de provincies Brabant en Limburg. Deze Maria's staan daar om de velden te zegenen. Het is geen biecht die Ted zich oplegt; hij verwacht meer een boodschap van haar in de vorm van een teken dat hem vrijpleit van zijn zondig gevoel in plaats van een straf in de vorm van een aantal Weesgegroetjes. Door voor deze briefvorm te kiezen neemt Van Lieshout afstand van zijn meneer.
De meneer is aardig voor Ted. Hij praat veel en begripvol met hem. Over zijn overleden vader bijvoorbeeld of over het bestaan van een hemel of een hel. In de garage van de meneer staat een modelspoorbaan en een voorraadje lego. Het begint ook met het bouwen van een kasteel van lego. Een mooie metafoor in het verhaal. Zolang het vertrouwen in meneer er is wordt het kasteel steeds hoger, maar aan het eind van het boek zal het bouwwerk in een ruïne veranderen.
Manipulatie, daar draait het om. Meneer weet dat Ted tekentalent heeft en stelt hem voor modeltekeningen te maken. Eerst met de kleren aan, maar steeds een stapje verder gaande. Het vertrouwen dat meneer bij Ted opbouwt wordt gevoed met suggestieve vragen waarop maar een enkel antwoord mogelijk is. Vertrouw je mij niet? Schaam je je voor mij? Ik geef je toch alle aandacht!
Ted laat zich langzaam meeslepen in het spel en vindt het best wel spannend. Geeft meneer hem de aandacht die zijn vader hem niet meer kan schenken? Maar vaders doen dit soort dingen toch niet met hun kind? Het brengt Ted aan het twijfelen en op een dag vraagt hij meneer of hij dit alles doet omdat hij Ted is of omdat hij een kind is.
Ted van Lieshout worstelt al heel lang met deze geschiedenis. Bang als hij is omdat de publieke opinie wel eens zou kunnen vinden dat een slachtoffer van pedoseksualiteit die bovendien ook nog eens kinderboekenschrijver is, niets anders dan een pedofiel kan voortbrengen. Twijfelaars moeten dit boek gaan lezen en kunnen maar tot één slotsom komen: deze stelling is grote onzin.
Van Lieshout schreef een integer relaas dat zich geheel afspeelt in het hoofd van een elfjarig jongetje. Een twijfelaartje met een goed karakter.
Querido
253 pagina's
€ 18,95
Ruud Aret - Beoordeling: vier sterren