Geschreven op Oct 13, 2011 |
Connie Palmen had er zin in. Haar begin november begonnen tournee rond haar boek Logboek over een onbarmhartig jaar liep naar het einde. Na Schiedam nog twee sessies en dan weer terug naar de rust van de eigen omgeving. Op mijn vraag of het allemaal louterend is geweest, knikte zij instemmend. Maar waar zij geen rekening mee had gehouden, was dat heel veel bezoekers van haar lezingen tijdens het signeren met eigen rouwmomenten aankwamen. Iets wat overigens niet als vervelend door haar werd ervaren.
Na de pauze werd Connie de vraag gesteld of rouw makkelijker te verwerken is als bekende Nederlander. Het antwoord lag voor de hand. Natuurlijk een volmondig 'nee', maar de terzijdes gaven het gevoel van de vraagsteller kleur. Een ander vroeg haar of geloof bijdraagt aan rouwverwerking. Hoewel zelf zonder enig geloof wist Connie Palmen zeker dat dit het geval was en zij sprak haar geluk uit dat haar gelovige moeder daar zeker nog baat bij zou hebben. Toch leek mij deze vraag gesteld door een persoon die haar eigen geloofsovertuiging bevestigd wenste te zien.
Voor de pauze las Connie Palmen twee lange fragmenten uit haar logboek voor. Mooi ingetogen waarbij haar lichte Limburgse accent de sfeer alleen maar aanwakkerde. Het gehoor was in ieder geval muisstil en kwam later met complimenten.
Maar was het een sombere middag? Tuurlijk niet! Connie liet duidelijk blijken over een gezonde dosis humor en zelfspot te bezitten.