• Tel: 010 4712313
  • Hof van Spaland 31
  • 3121 CA Schiedam

Auke Hulst - En ik herinner me Titus Broederland

 

Tijdens het lezen van de nieuwe roman van Auke Hulst besloot ik de muziek van Son House erbij op te zetten, een blueszanger uit de begintijd van die muzieksoort. Over hem las ik toevallig dat hij op een gegeven moment stopte met muziek maken omdat hij ‘in de Heer’ raakte. Muziek en god, een tegenstelling die ook in deze roman een rol speelt.

Het is eigenlijk een wonder dat de tweelingbroers Broederland nog in leven zijn. In de streken waar zij leven worden tweelingen als duivelskinderen beschouwd, die eigenlijk meteen moeten worden omgebracht volgens het geloof. Dat hun moeder bij de bevalling is overleden, maakt het alleen nog maar erger, maar toch besluit hun vader hen te laten leven en ze in afzondering op te voeden.

In een afgelegen bos groeien de broers op. Ze verzinnen er verhalen en avonturen en leren gitaar te spelen, al net zo verboden door de geloofsleer. Ook al zijn ze een tweeling, toch hebben ze allebei hun eigen rol. Titus gedraagt zich als de oudere broer en neemt vaak het voortouw, terwijl de ik-persoon volgzamer is, maar wel degene met het lef om met hun revolver te schieten.

Ze moeten hun bos verlaten als er opeens een zinkgat verschijnt, dat alle grond opslokt en steeds groter wordt. Voortgedreven door het zinkgat vluchten de broers naar het westen, op zoek naar de beloftevolle zee. Doordat ze tweelingen zijn en doordat ze als muzikanten aan de kost proberen te komen, moeten ze ook voorzichtig zijn en niet proberen op te vallen. Langzaam wordt ook de spanning tussen de broers groter. Waardoor zullen ze elkaar uiteindelijk, zoals al vroeg in de roman wordt aangekondigd, verlaten?

En ik herinner me Titus Broederhand leest voor mij als een duister sprookje, als een verhaal dat de twee broers uit Kinderen van het Ruige land aan elkaar zouden kunnen vertellen, las ze in het bos bij hun huis aan het spelen waren. Een verhaal ook over herinnering en de tijd die alles opslokt, tot de geschiedenis is vergeten. Alleen de muziek en de literatuur weten je hierboven te verheffen en zorgen voor verbondenheid, als tegenwicht van de eenzaamheid van alledag. Een rauw verhaal dat ondanks bekende elementen toch weer een nieuwe richting in het schrijverschap van Auke Hulst betekent. En ik kan hem alleen maar aanmoedigen: Go West, young man!

uitgeverij Ambo/Anthos

268 pagina's

€ 19,99

Cijfer: 8½