• Tel: 010 4712313
  • Hof van Spaland 31
  • 3121 CA Schiedam

Hendrik Groen - Zolang er leven is

Hij is terug! De oprichter van Omanido (Oud maar niet dood), de bejaarde bewoner van dat verzorgingshuis in Amsterdam-Noord: Hendrik Groen. Inmiddels is de schrijver van het ‘geheime’ dagboek 85 geworden, maar zijn aanstekelijke humor en relativisme zijn nog vrij van ouderdomskwalen. Met zijn eerste dagboek, Pogingen iets van het leven te maken, verzamelde de schrijver (ik noem bewust geen naam, niemand weet wie zich achter dit pseudoniem verschuilt) een grote schare fans achter zich. Oud en jong, iedereen hield opeens van Hendrik Groen. Slechts één jaartje hebben wij niets van hem mogen vernemen, maar nu ligt het jaarverslag van 2015 in de boekwinkel, getiteld Zolang er leven is. En alles wat hij nu weer opgeschreven heeft, is veel van hetzelfde. Zijn strijd tegen directrice Stelwagen gaat onverminderd door, vooral nu het gerucht gaat dat het huis gesloten gaat worden. Omanido bezocht vorig jaar alleen maar rolstoelvriendelijke restaurants met vreemde keukens en het clubje gaat nog steeds de confrontatie aan met medebewoners die zeuren over het weer of over hun kwalen of een populistische mening ventileren over vluchtelingen. ‘Eigen schuld als er ergens één verdrinkt.’ Toch vertoont Hendrik sentiment. Hij verdiept zich in euthanasie, mist zijn grote vriendin uit het eerste dagboek en zal in dit nieuwe boek afscheid moeten nemen van zijn dikste vriend Evert. Het leven is soms niet zo vrolijk als Hendrik Groen zou willen. Toch blijf je om het dagboek glimlachen en kunnen we zeker stellen dat dit deel niet onderdoet voor het eerste boek. 


Uitgeverij Meulenhoff
320 pagina's
€ 19,99

Beoordeling 8