• Tel: 010 4712313
  • Hof van Spaland 31
  • 3121 CA Schiedam

Kim van Kooten - Lieveling

Een verhaal schrijven over seksueel misbruik van kinderen kan twee kanten op. Of het wordt een zwaarmoedig epistel waarbij de tranen regelmatig vloeien, of je pent een relaas op papier waar de luchtigheid van opspat en niet de traan overheerst maar de lach.
Kim van Kooten kreeg van haar vriendin Pauline Barendregt het verhaal op een zilveren schaal aangeboden. ‘Schrijf over mij! Wat mij als kind is overkomen.’ Zo ongeveer zou het aanbod hebben kunnen klinken. Gezegend met een groot talent op het gebied van acteren en scenarioschrijven schreef Kim een roman die de lezer nog lang zal bijblijven.
Het trieste verhaal van Puck begint op haar vijfde jaar als zij met haar alleenstaande moeder de achterbuurten van Crooswijk achter zich laat en intrekt bij haar nieuwe liefde in Zwijndrecht. Een niet onbemiddelde zakenman.
Al op de eerste dag zal blijken dat de man die Puck ome Meneer noemt meer aandacht voor het kleine meisje heeft dan voor haar moeder, Patricia. Uit de mond van Patries horen we het duidelijk. Die ene keer dat zij samen seks hadden, mag niet memorabel genoemd worden.
Vanuit de relatieve armoede van Crooswijk naar de luxe in een kapitale villa in Zwijndrecht waar geld geen rol speelt, groeit moeder Patricia uit tot een verwende diva. Onder haar ogen dringt haar nieuwe man zich bijna elke dag aan Puck op. Drie keer per week wil hij haar haren wassen en als hij haar na het baden afdroogt, doet hij dit met zijn blote handen. Pucks geheim groeit met de dag en zal duren tot haar dertiende jaar. Dan vertoont Puck al symptomen van anorexia en uiteindelijk wordt deze eetstoornis haar redding.
Groot zijn de schrijvers die vervelende of traumatische ervaringen luchtig kunnen uitbeelden. Edgar Hilsenrath deed dit met zijn Holocaustroman De Nazi en de kapper of haal de film La vita et bella van Roberto Benigni in gedachten terug. Kim van Kooten vindt haar bron vol humor vooral uit het volkse Rotterdamse jargon van de jaren ’70. De moeder van Patricia die zich alleen kan uiten in clichématige opmerkingen zoals smeer maar in je haar, daar krijg je krullen van.
En waar haalt een mooie Gooise dame de kennis van het Rotterdamse dialect vandaan? En al die ‘prachtige’ vloeken?

Even kwalijk als de rol van de nieuwe vader in het verhaal die consequent Pikkedoos wordt genoemd, is die van moeder Patricia. Is zij werkelijk onwetend van hetgeen achter de gesloten deur van de slaap- of badkamer of tijdens een autoritje allemaal gebeurt? Als Puck smadelijk haar naam roept tijdens een aanranding, geeft zij geen sjoege. En als later alles aan het licht komt, speelt zij het slachtoffer.
Na een volksgericht vertrekken moeder en dochter naar een flatje in Rotterdam. Verlost van misbruik wordt het leven van het duo er niet beter op. Maar dan zijn we al redelijk bij het einde van het verhaal. Het eindigt met een ontmoeting tussen Pikkedoos, oma, Patries en Puck. En een advocaat die verklaart dat zijn cliënt het niet makkelijk heeft gehad. Hij is urenlang verhoord, kan geen stress verdragen, heeft een reputatie die besmeurd is en voelt dat zijn vertrouwen in de mensheid tot nul is gereduceerd.
Kan het triester!

Dat ik dit boek in één lange sessie van vijf uur heb uitgelezen, verklaart de kwaliteit van het geschrevene. Kim van Kooten neemt geen blad voor de mond en schrijft zoals het was. Hard, liefdevol, confronterend, grappig, maar respectvol voor het slachtoffer.


Uitgeverij Lebowski
236 pagina's
€ 19,90

Beoordeling 8½